Top 5 finds in de Provence

Wat je gezien en gegeten moet hebben tijdens een bezoek aan deze streek

We werpen een blik achter de lavendelvelden en presenteren onze ontdekkingen in de Luberon-vallei die op de plaatsen 1 tot en met 5 zijn gekomen. Laten we gewoon in willekeurige volgorde beginnen …

Zonsondergang in Saint Saturnin Les Apt

Elke zonsondergang in de Provence is spectaculair – maar die in één plaats spant toch echt de kroon. Vanaf de kasteelruïne op de top boven Saint-Saturnin-lès-Apt – onze thuisbasis gedurende ons verblijf van één week in de Provence – heb je een geweldig panorama-uitzicht over de Luberon-vallei. Als je de adembenemende finale van een typische dag in de Provence wilt beleven, waarbij lavendel overgaat in zonnenstralengeel met fuchsiakleurige accenten en tenslotte in diep rookblauw, ben je hier boven precies op de goede plek.

Je kunt het beste voor zonsondergang (er is een pad met wegwijzers dat vanuit het centrum van het dorp naar het kasteel voert) de berg op wandelen en spullen om te picknicken meenemen: rode wijn (niemand drinkt graag ongekoelde witte wijn) of rosé, en in tegenstelling tot de heersende mening zijn er zeker wel goed te drinken rode varianten uit de regio, zoals de Lea Malbec’s TK, worst, geitenkaas, tomaten (die hadden we altijd bij ons) en olijvenbrood.

Tomaten

Als je laat in de zomer in de Provence bent, word je als het ware verpletterd door de grote diversiteit aan tomaten, waarbij de meeste soorten zo zoet zijn, dat het weer logisch is dat tomaten feitelijk tot de vruchten worden gerekend. Hoe kun je tomaten het beste eten – als je ze niet als een soort snacktomaatjes eet?

In een opnamepauze ben ik voor het middageten naar het Le Saint Hubert gegaan: een grote berg vleestomaten in partjes gesneden – en dat is slechts een van de vele varianten die we op de markt hebben gezien – met druppelvormige geitenkaas erbovenop, afgemaakt met Balsamico uit het nabijgelegen Roussillon en olijfolie uit Les Baux-de-Provence. Eigenlijk zegt men dat alleen eigengereide mensen alleen willen eten. En normaal gesproken ben ik het daarmee eens, maar als je naar een salade met zoveel persoonlijkheid kijkt, kun je ook wel zonder het gezelschap van andere mensen.

Manden

Ik heb zo het vermoeden dat de eerste aanschaffing die men doet als men in de Provence gaat wonen, een rieten mand is. Het is een symbool dat men zich in dit zonnige paradijs heeft gevestigd, dat men gekomen is om te blijven. Dat men absoluut vastbesloten is om heel veel verse producten te kopen en hiervan chez soi (bij zich thuis) en plein air (in de buitenlucht) wil genieten (wie nu denkt dat tussen de regels door wat afgunst klinkt, heeft het overigens helemaal bij het juiste eind). Als je dus op de marché (markt) gaat, moet je een trouwe metgezel aan je zijde hebben: een typisch Provençaalse rieten mand, met zo'n bolle vorm, die voldoende ruimte beschikbaar stelt aan alle schatten. Als je niet zo'n mand hebt voor je bezoekje aan de markt dit weekend, doe het dan zoals de Fransen en neem alternatief een herbruikbare boodschappentas mee.

Hotel Le Saint Hubert

In de 150 jaar van zijn bestaan heeft het gebouw met de pastelkleurige façade al ruimte geboden aan een balzaal, een postkantoor en in de jaren '80 van de vorige eeuw aan het beroemdste restaurant in de Luberon. Tegenwoordig vinden we hier het Le Saint Hubert, een bar met restaurant onder leiding van de twee koks Lise Kvan en Eric Montéléon. Het Saint Hubert overweldigt met zijn panoramaterras, waarop je heerlijk kunt eten, en de nostalgische charme van de bar met zijn leren fauteuils en de gerestaureerde geometrische tegels, die tijdens de renovatiewerkzaamheden van Lise en Eric te voorschijn kwamen. Je kunt hier ontbijten, lunchen en 's avonds bij het nuttigen van een drankje gezellig het aanschouwelijke dorpsleven aan je voorbij laten trekken. Het Saint Hubert is onder andere een populair ontmoetingspunt voor locals die 's avonds op weg terug naar huis nog een afzakkertje nemen en voor toeristen die genieten van het lunchmenu van Eric – de omelet is de beste die ik ooit heb gegeten. Vol van smaak en ongelooflijk luchtig – maar ook de oude eigenaar komt graag langs voor een kopje koffie. Binnenkort zijn er in het Saint Hubert ook weer kamers te huur, allemaal ruimschoots voorzien van karakter en het uitzicht van een postkaart.

Abrikozen

Ik ben nooit een groot liefhebber van abrikozen geweest – ik vond het altijd een kleinere, minder sappige versie van de perzik: tot ik op de boerenmarkt in een rijpe, zoete en ongelooflijk sappige vrucht heb gebeten. De plaatselijke soort 'Rose de Provence' dankt zijn naam aan de roze kleur van de schil. Hij smaakt vers heerlijk, maar ook als jam op stokbrood of als heerlijke taartvulling.

Omhoog

Dealer zoeken

De directe weg naar next125 dealers bij u in de buurt.

Catalogus

Helder keukendesign: inspiratie en informatie op 148 pagina's.

FavorietenCatalogusDealer zoeken
Sprache
PersExtranet
FavorietenCatalogusDealer zoeken
Sprache
PersExtranet